Οι αθθώνες

Μέσα που τα φύλλα τα ξερά
Των δεσμών των αθθών
των αφημένων στα βάζα,
των περσινών ευχών,
που τα εθκιαλέξαν με τη
σκέψη πάντα πρώτα να ρέσσει
που τη βράστη της καρκιάς,
θορώ μμάθκια που νοσταλγούν.
Να μου φέρνεις θύμισες
ριζωμένες σε χώμα,
να στοιχίζω τους αθθώνες
στο περβάζι μου,
να ποτίζω, να κλαδέφκω,
ν’ αθθυμούμαι πάντα
Να σε κρατώ ανάμνηση
ζωντανή σαν αναγιώννω τους
βολβούς της αγάπης σου.

Της Αναστασίας Δημητρίου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s